De Hemerocallis is een polvormende vaste plant die zich door uitlopers kan uitbreiden. Deze uitlopers kunnen resulteren in zeer compacte planten maar er zijn ook Hemerocallissen welke uitlopers produceren tot op 20 cm van de moederplant.
De wortels van de Hemerocallis zijn vlezig en verdikt en zijn de voedselvoorraadschuren van de plant.
Alle bovengrondse onderdelen van de Hemerocallis (bladeren en bloemstengels) komen uit de zogenaamde kroon.
De bladeren van de Hemerocallis zijn lintvormig (vergelijkbaar met gras) en vormen een waaier.
De kleur van het blad varieert van licht tot donkergroen maar er zijn een zeer beperkt aantal vormen met bont blad.
Qua bladverlies zijn de Hemerocallissen onder te verdelen naar een drietal variaties, namelijk :
De bladverliezende soorten zijn in de regel winterharder dan de bladhoudende. Wat niet wil zeggen dat een bladhoudende Hemerocallis onze winters niet kan overleven.
Vanuit de kroon komen de vrij ronde bloemstengels. De dikte van deze stengels varieert van wel 5 cm tot zeer dun en de lengte van de stengels gaat vanaf 2 cm tot boven de 2 meter. De bloemstengels zijn rechtopgaand en vrij stijf maar kunnen door het gewicht van de bloemen die ze dragen overhellen.
Aan de top zijn de bloemstengels bijna altijd vertakt en dragen afhankelijk van de soort of de cultivar één tot meer dan 50 bloemen.
De bloemen van de Hemerocallis komen voort uit de bloemknoppen die zich in een paar dagen van bijna rond tot langwerpig ontwikkelen.
De kleur van deze bloemknoppen verschilt maar valt binnen de range van lichtgroen tot bruin.
Als de bloemknoppen volgroeid zijn gaan deze open en tonen de bloemen hun schoonheid.
Aan een bloemstengel kan zich gedurende het bloeiseizoen een jonge plant ontwikkelen met zijn eigen aanzet voor wortels. Deze jonge plantjes worden okselstekken genoemd en kunnen na de bloei geplant worden en resulteren in exacte kopieën van de ouderplant.
De bloemen van de Hemerocallis zitten veelal met een korte bloemsteel aan de bloemstengel vast.
De bloem zelf is per soort of cultivar verschillend qua formaat, vorm, kleur, tekening en randen.
De hemerocallisbloem wordt gevormd door drie kelk- en drie kroonbladeren. Er zijn er ook met meer kelk- en kroonbladeren maar dat is meer uitzondering dan regel.
De vorm van de bloem kan zijn trompet, klok, plat en teruggerold gezien vanaf de zijkant en driehoekig, rond, ster of spider gezien vanaf de voorkant.
De Hemerocallis kent ook vormen met gevulde bloemen.
Het formaat van de bloemen varieert van 3 tot meer dan 28 cm.
De kleur van de Hemerocallis kent bijna geen grenzen. Er zijn effen gekleurde bloemen, bloemen met afwijkende kleuren voor kelk- en kroonbladeren en bloemen met diverse tekeningen en randen.
Vaak heeft de keel van de bloem een afwijkende kleur welke sterk contrasteert met de rest van de bloem.
Er zijn ook diverse Hemerocallissen met patronen op de bloembladeren zoals ogen, banden en andere tekeningen. Deze patronen hebben veelal een andere kleur dan de hoofdkleur.
Daarnaast kunnen ook de randen van de bloem afwijken qua kleur.
De bloemranden zijn verder niet altijd glad, maar kunnen sterk gefranjerd zijn.